(3 vaaruren – licht bewolkt; frisse wind)

‘Best wel een beetje eng. Je weet maar nooit in wat voor hecht groepje je terecht komt.’

Dat was zo’n beetje het gevoel van de bemanning van de Shiraz, bestaande uit Marijke en

André. Wat onwennig liepen zij naar de kantine op de haven, waar om ca. 17.30 uur de

scheepsraad gepland stond. Na een eerste globale kennismaking voer het, uit tien boten

bestaande flottielje om ca. 18.15 uur uit.

De vloot bestond uit:

Het eerste deel van het traject was vanuit de haven via de Ringvaart, na de Cruquiusbrug

bb-uit het Zuider Buiten Spaarne op tot de overnachtingsplek in de Binnen Spaarne in

Haarlem. Daar lagen we redelijk verspreid tussen twee bruggen in.

Na het afmeren de stad in waar net de Avond Vierdaagse was afgelopen. Daardoor was het

drukker dan anders, maar onze stamkroeg had de Herenzaal nog vrij, dus na een kleine

toeristisch rondgang rond de kerk, verhuisden wij daar naar toe. En zo werd het vanzelf

zaterdag.

(5,2 vaaruren – licht bewolkt; zwakke wind)

Vanaf de overnachtingsplek in de Binnen Spaarne in Haarlem was om 9.00 uur de start van

het tweede traject. Dat liep via de Noorder Buiten Spaarne, via de Schutsluis in

Spaarndam naar Zijkanaal C. Daarna sb-uit het Noordzeekanaal op. Daar werden wij

opgelopen door een kniester van een autoboot met aanhangende havensleper.

Via de Wim Thomassen Haven en de Oude Haven voeren we vervolgens naar de

Wilhelminasluis in de Voorzaan, met een klein heen en weertje Zijkanaal G op, om de

hogere schepen uit de groep weer op te pikken die niet onder de vaste bruggen van de

Oude Haven door bleken te kunnen. Die moesten dus even terug voor een tweede poging

een kanaaltje verder (met dank aan de havendienst die Eger op het verkeerde been had

gezet).

Daarna via de Zaan met zijn fabrieken en molens en de Markervaart naar de tweede

overnachtingsplek, te weten de steigers van restaurant De Woude bij West-Graftdijk.

De Dingo moest de laatste paar honderd meter door de @Ca-ag naar de ligplaats gesleept

worden. Hij had de hele tocht al meer dan zijn baasje gerookt, maar nu gaf een rood

lampje aan dat de motor er de brui aan wilde gaan geven.

Na bemiddeling van de restaurantbaas werd er een monteur bereid gevonden om na

werktijd toch nog op te draven in de haven. Hij controleerde de motor en kon alleen

vaststellen dat de V-snaar veel te slap stond. Na die vastgedraaid te hebben gaf hij

Marijke 90% zekerheid dat daarmee het euvel zou zijn verholpen. (Niet dus… maar dat

komt later.)

Een deel van de groep maakte voor het diner een wandeling over het prachtige eilandje

De Woude.

Met een borrel a/b van De Hortus II en de Toco Rava in plaats van in het restaurant, en

een lekker (laat) eten en een goed gevuld glas, werd het ook vandaag weer vanzelf een

dag later.

(5,1 vaaruren – wisselend bewolkt; zwakke wind)

Er leek een behoorlijke bui aan te komen, dus gaf Eger een regenalarm voor 10.00 uur.

Voor joker bleek later, want wij konden precies om de bui heen varen. Iedereen was dus

voor niets voorbereid op het ergste. Het werden maar een paar spettertjes, die je in het

teakdek niet eens terug kon vinden. Doch beter zo, dan andersom, toch??

Na afscheid genomen te hebben van de Hardy en de Toco Rava (er moet tenslotte

maandag nog iemand werken in deze wereld), ontmeerden wij om ca. 10.00 uur voor de

derde etappe. Die voerde ons vanaf de Markervaart sb-uit het Vinkenhop op naar het

Noordhollandsch Kanaal tot Purmerend. Daar de Where op en bb-uit de Purmerringvaart op

om via het Stinkevuil of Purmer Ee uit te komen bij het sluisje naar de Gouwzee in

Monnickendam.

Een prachtige tocht, met een kleine pauze voor een brug in Edam, door een van de

mooiste delen van Noord-Holland.

Na het sluisje werden wij opgevangen door het havendienstbootje van de Marina

Monnickendam, die ons naar onze ligplaatsen voorvoer.

Wim dook nog even een verdwaalde zeilbinder uit zijn schroef, waarna wij eerst op de

steiger en daarna aan boord van De Hortuis II (die inmiddels op één motor was gaan lopen)

de dag evalueerden. Aldaar ging een blikje Coca-Cola ten onder, werd het dek gespoeld

met witte wijn en werden wij afgevuld met o.a. Marijke’s duizend hapjes.

Daarna had iedereen toch nog plek voor een prima hap bij een plaatselijke horecauitbater,

alwaar Theo, waarschijnlijk uit wraak voor de witte wijn over zijn dek, de vloer

liet dweilen met bier en wijn.

Na een heel korte rondwandeling door het dorp werd het dit keer geen maandag, maar

wel bedtijd.

(9,2 vaaruren – aanvankelijk geheel en later licht bewolkt; zwakke NO-wind)

De dag begon voor Theo met een duik naar zijn schroef, in de (achteraf vergeefse) hoop

daarmee zijn motoruitval opgelost te hebben.

Daarna kwam de havenmeester ons elk een ontbijtbol in een mandje brengen, compleet

met goedemorgen-wensen en weer- en windverwachting op papier. Wat een service!!

De aangekondigde zwakke wind uit uiteenlopende richtingen deed de vlootleiding

besluiten buitenom terug te gaan.

Ongeveer om 8.41.09 uur ontmeerden wij voor de laatste etappe. Via de betonde vaargeul

het Gouwmeer over richting IJsselmeer. Aanvankelijk wat dwarszees, en daardoor een wat

pipse Marijke a/b van de Shiraz, maar na het Paard van Marken voor de wind richting

Oranjesluizen in Amsterdam. Via de Erts- en IJhaven langs de cruiseterminal de stad in en,

via de Oosterdokhaven, de Oude Schans en de Binnen Amstel, de Amstel/Drechtroute op

naar de Oude Wetering en de Ringvaart.

Onderweg begon de Dingo wederom te piepen van de rook, maar na een kleine pauze bij

de Tolhuissluizen, een ‘deskundige’ blik van Wim en daarna langzaam verder tuffend,

kwamen wij verder ongestoord om een uurtje of half acht terug in de haven.

Daar hadden Hans en Jolanda de borrel voor ons koud staan en kwam er, compleet met

speeches van Dingo-Marijke en Shiraz-André, een eind aan een geslaagde Jachthaven

Jonkmantocht 2009. Met dank aan iedereen en aan Eger, want - nee inderdaad - die is niet

iedereen.