Voor het derde jaar op rij organiseerden Eger en Ed de zogenoemde ‘Jachthaven Jonkmantocht’.

Alle ligplaatshouders werden daar in het begin van het vaarseizoen over aangeschreven. Dit jaar

schreven er tien boten in. Er haakte er voortijdig, mede op basis van de weersverwachting, een

drietal af. Hieronder het verslag van de 2010-editie van de tocht.

(3,5 vaaruren – geheel bewolkt met een spatje regen; frisse wind)

Het beste paard van stal moest helaas verstek laten gaan op de, mede door hem georganiseerde,

tocht. We hebben het dan over Eger. Die wilde zich 100% concentreren op een selectietest voor

een nieuwe baan. Jammer maar helaas.

Nu hadden Ed en Caroline de leiding over het flottielje dat bestond uit:

Na een korte scheepsraad, onder voorzitterschap van onze vlootvoogd Ed, vertrok de vloot om

18.00 uur vanuit Jachthaven Jonkman via de Ringvaart en de Braassem richting Gouda. Rond de

Braassem vielen wat spetters uit de lucht, maar nauwelijks de moeite waard.

Voor de eerste stop legden wij om 21.30 uur aan in Gouda. We waren daar te gast bij de W.V.

Gouda aan de Kromme Gouwe. Die club bestaat sinds 1978 en dat was wel een beetje aan de

haven te zien. Erg veel corvee wordt er door de leden kennelijk niet verricht.

Na een heerlijk avondje (dat inmiddels was gekomen) op het, door André met twee waxinelichtjes

super gezellig gemaakte, ‘terras’ van de haven, doken wij onze kooien in voor een verkwikkende

nachtrust.

(4,8 vaaruren)

Om 9.00 uur gingen de trossen los voor het tweede deel van de tocht. Eerst het Gouwe Kanaal op,

om vervolgens na de Julianasluis bakboord uit te gaan, de Hollandse IJssel op. Ton zorgde er

onderweg waar mogelijk voor dat de bruggen en sluizen per marifoon van onze komst op de hoogte

waren. Dat liep vaak gesmeerd. Op de Hollandse IJssel hadden we nog de Waaierschutsluis te

nemen. Omdat we daar niet allemaal tegelijk in pasten, ging de kopgroep even verderop in

Haastrecht kort aan de wal om de achterblijvers in te laten lopen.

De Hollandse IJssel is trouwens een prachtig slingerend riviertje dat wel wat doet denken aan de

Does. Ondanks het soms wat straffe tempo, volop genieten dus, met onderweg de mooie plaatsjes

Oudewater en Montfoort.

Het einddoel van de dag was de spiksplinternieuwe Jachthaven Marnemoende, in the middle of

nowhere, op zo’n vijf kilometer voor IJsselstein.

Vlak voor het aanleggen stak er een stijf briesje op dat sommige van ons iets te enthousiast de,

ons op lagerwal toegewezen, boxen in joeg. Gelukkig hielp ook de havenmeester mee om brokken

te voorkomen. De Hardy kwam er genadigst vanaf. Die kreeg een tegenwinds gelegen box

toegewezen. Bofkont.

Om goed en wel 14.00 uur was een ieder vierkant afgemeerd. Vroeg genoeg dus om voor het

avondeten de omgeving te verkennen of om een uiltje te knappen (nietwaar Ed). Halverwege de

middag kwam Eger langs (met de auto dus dit keer) om de troepen te inspecteren.

Tijdens het gezamenlijke diner in het bij de jachthaven behorende restaurant werden wij door

een over het paard getilde jongeling bediend. Die liet ons herhaaldelijk voelen dat wij wat hem

betreft eigenlijk vèr boven onze stand aten en blij mochten zijn dat hij ons überhaupt wilde

bedienen. Koddig om te zien zo’n poldermodelfiguur.

Het eten was, op een enkele rauwe misser na, best wel goed, maar door onze eigen schuld vooral

reuze gezellig.

Ook de rekening getuigde van ‘hoogmoedswaanzin’, maar een kniesoor die daar op lette (of waren

het er meer?) Na het eten ging een ieder zijns weegs.

(5,7 vaaruren – wisselend bewolkt; aanvankelijk geen, en later op de dag aanwakkerende, wind)

De koekoek wekte ons. De morgenstond had geen goud in de mond, doch was dampig fraai. Met

een lekker zonnetje gooiden wij om 9.00 uur los voor deel drie van de tocht.

In Nieuwegein ging het bakboord uit de Doorslag op. Na de openstaande Doorslagsluis werden we,

verrassenderwijs, rechtdoor geleid het Merwedekanaal op, richting Amsterdam Rijnkanaal. Daar

kregen wij een rondje van de zaak (Ed bleek een stukje waterkaart te missen) om vervolgens via

het Lekkanaal en de druipende Prinses Beatrixsluis op de Lek te belanden. Een fraai slingerende

rivier, badend in een even fraai zonnetje.Het dorpje Streefkerk was het einddoel van de dag.

Ook daar nam bij het afmeren de wind toe tot een gemeen (en later op de avond zelfs koud)

briesje. Dit keer stond hij dwars op de boxen, doch zorgde voor dezelfde taferelen als in

Marnemoende. Ook hier was dus de helpende hand van de attent klaarstaande havenmeester bij

de meeste van ons meer dan welkom. Om even over drie lagen we vast. Daarna had een ieder vrij

van dienst, met de borrel, de warme hap en daarna weer de borrel aan boord.

(3,5 vaaruren)

Streefkerk werd al vroeg de rug toegekeerd. Om op tijd voor de sluis in Schiedam te liggen,

vertrokken wij om 7.30 uur. Wij hadden een imposante tocht door hartje Rotterdam voor de boeg.

Links en rechts zeeschepen aan de wal, met als hoogtepunt de ‘Rotterdam’, het voormalige

cruiseschip van de Holland-Amerika-lijn. Aldaar wederom een rondje van de zaak, maar nu voor

een fotoshoot.

Ruim op tijd werden wij door een meefietsende, allervriendelijkste havendienstmedewerker in

konvooi door Schiedam geloodst tot aan onze overnachtingsplek midden in Schiedam. Een steiger

met een keurig sanitairblok, van de buitenwereld afgesloten door een, met een pasje te bedienen,

hek. Prima-de-luxe. Hier lagen wij om 11.00 uur allemaal vast.

We hadden de hele middag om te passagieren en/of te luieren. Twee schepen kregen zelfs

familiebezoek. Gezelligheid kent - ook in deze jeneverstad - geen tijd!

Voor zeven bemanningen vond het laatste avondmaal plaats in ‘Sjiek’, een erg leuk eetcafé aan de

Oude Sluis. Alles was er beter dan in Marnemoende, de entourage, het eten, de bediening en

vooral de prijs.

De andere twee bemanningen zochten een eetcafé op met TV in verband met het

wereldkampioenschap voetbal.

Na een blokje om was het voor de een nog wat naborrelen en voor de ander: te kooi.

(5,5 vaaruren)

Ed had de brugwachter om 9.00 uur besteld. De man was er tijdig en welgemutst. Hij hielp ons,

ook weer op het fietsje, door de resterende Schiedamse bruggen heen.

André speelde op het eerste stukje nog even voor rondvaartkapitein voor zijn moeder.

Die ‘embarkeerde’ tussen Schiedam en Delft.

Via Delft ging het richting Leidschendam. Na de sluis scheurden André & Marijke het peloton uit

elkaar door er met 12km/u vandoor te gaan. Dat bleek afgesproken werk, alleen wisten zijn

achtervolgers dat niet allemaal. Vlak voor de Kaag kwam het toch allemaal weer aardig bij elkaar.

Om kwart over twee waren wij terug in de haven. Ruim op tijd om te ontschepen en na te

borrelen. Bij die borrel schoven Jan & Corrie en Albert & Sanneke nog even aan. Werd het toch

nog gezellig.

Eind goed al goed dus, met dank aan:

- Eger voor de organisatie;

- Ed en Caroline voor de organisatie en de tochtleiding;

- Jachthaven Jonkman voor de na-borrel;

- ieder ander die heeft bijgedragen tot het welslagen van deze onvergetelijke Jachthaven Jonkmantocht 2010.

Wim van Yperen

Den Haag, 15 juni 2010